In dit rapport is het gebruik van uitkeringen door eerste en tweede generatie immigranten in de periode 1999-2006 onderzocht. Ook is het uitkeringsgebruik tussen verschillende herkomstgroepen en ook tussen immigranten en autochtone Nederlanders vergeleken. Het beroep op een uitkering wegens werkloosheid (ww) verschilt in 2006 nauwelijks tussen autochtone Nederlanders en ingezetenen met een immigranten achtergrond. Er zijn wel duidelijke verschillen bij de uitkering wegens arbeidsongeschiktheid en vooral bij de bijstandsuitkering. Er is daarbij sprake van verschillen in intensiteit tussen immigrantengroepen naar herkomstland en verschillen in patronen tussen immigranten uit westerse en niet-westerse landen. Bij arbeidsongeschiktheid is de kans op een uitkering vooral hoog bij eerste generatie Turkse en Marokkaanse mannen en bij Turkse en Surinaamse vrouwen. Een opvallend hoog percentage tweede generatie immigranten met een niet-westerse achtergrond heeft hun uitkering wegens arbeidsongeschiktheid op grond van de Wajong regeling. Naar medische categorie onderscheiden zijn neuro-psychiatrische aandoeningen een opvallend frequente oorzaak voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering voor niet-westerse immigranten, met name voor de tweede generatie. Bij de bijstandsuitkering is de kans op een uitkering voor alle herkomstgroepen, voor mannen en voor vrouwen, voor eerste en tweede generatie, hoger dan het gemiddelde voor autochtone Nederlanders. Bron: rapport; bewerking RWI Naar het rapport